Ustawa o kredycie konsumenckim definiuje stopę oprocentowania kredytu jako stałe lub zmienne oprocentowanie stosowane w skali roku do wypłaconej kwoty (art. 5 pkt 10, Dz.U. 2025 poz. 1362). Stała stopa to stała wartość procentowa określona w umowie na cały czas jej obowiązywania albo na wybrane okresy (art. 5 pkt 11).
Zmienne: wskaźnik + marża
Przy oprocentowaniu zmiennym umowa kredytu hipotecznego określa sposób ustalania stopy jako wartość wskaźnika referencyjnego i marży ustalonej w umowie (art. 29 ust. 2 ustawy o kredycie hipotecznym, Dz.U. 2025 poz. 720). Marża zwykle się nie zmienia, a wskaźnik (np. WIBOR albo POLSTR — takie wskaźniki podają banki w przykładach reprezentatywnych) zmienia się z rynkiem, więc rata może rosnąć i maleć.
Okresowo stałe
W kredytach hipotecznych popularna jest stała stopa na początkowy okres, np. 5 lat. Po nim bank i klient ustalają nowe oprocentowanie na kolejny okres (art. 20 ust. 7 i art. 29 ust. 3 ustawy o kredycie hipotecznym). W porównaniu kredytów hipotecznych pokazujemy oba warianty, gdy bank je oferuje, z RRSO i ratą dla tego samego przykładu.
